Grafiti in Doel

Urban exploring in Doel, vergeten Vlaams dorp

In België, Europa, Locaties by LeenLeave a Comment

Doel, het Vlaamse dorp dat al 45 jaar op de schop staat, kan eindelijk afgevinkt worden van de urban exploring verlanglijst. Net op tijd, want er blijkt schot in de zaak te komen in de sloop ervan. Tijdens een road trip op de Wallaroo brommer reed ik samen met een vriendin vanuit
Hechtel (B) via Doel naar de Nederlandse kust. Twee motormuizen op pad. (Lees hier meer over het brommeravontuur.)

Eind jaren ’60 verwierf Doel bekendheid omdat het zou moeten wijken voor de komst van een havenuitbreiding. Huizen werden in de daaropvolgende jaren onteigent en het dorp liep leeg. Het gedoogbeleid rond kraken trok kunstenaars en krakers van over de hele wereld aan. Op menig muren zijn hier nog pieces van te bewonderen.

“De officiële inwoners van Doel kan je op de vingers van één hand tellen,” zo vertelde een vroegere inwoner ons. De oude man stond ons te woord met een digitaal cameraatje in de hand. Ook een soort van urban exploring, toch? Hij kwam een foto nemen van zijn ouderlijk huis waar hij veertig jaar geleden woonde. Nog net op tijd voordat het dorp definitief ging verdwijnen. “Het is toch maar akelig om te zien,“ vervolgde hij, “vroeger was Doel een bruisend dorp en nu staat het leeg te verwilderen. Binnenkort is het alsof het nooit bestaan heeft.”  Hij werd er stil van.

Spelregels aan stadspoort Doel

Respecteer de bewoners van Doel

De spelregels van Doel

Dat Doel niet zomaar een Oost-Vlaams dorp in de schaduw van Antwerpen is wordt bij het binnenrijden al snel duidelijk. Een grote slagboom en identiteitskaartlezer kunnen in de toekomst de doorgang versperren. De bezoekers worden d.m.v. een oranje informatiebord in maar liefst vier talen geïnformeerd over allerhande regeltjes: “Betreding van de huizen is verboden.” Je lijkt de grens met Oost-Berlijn wel over te steken in de jaren ’80.

De slagbomen stonden open en met gemak reden we binnen in het graffitiparadijsje. (‘Met gemak’ is relatief want de brommer van mijn vriendinnetje begaf het bij binnenkomst van Doel. Starten wou niet meer. Via de telefoon gaf haar garagist een stap-voor-stap vakkundige uitleg. Bougie losmaken, zuiveren en zo konden we de tocht verderzetten. Gelukkig want we moesten ’s avonds in Vlissingen zijn.)

Speeltuin voor Urbexers

Ondanks het “welkomstbord” aan de toegangspoorten waar het waarom van mijn bezoek beschreven stond, ging dit rebelse kindje toch kiekjes schieten van de kunstwerken achter en tegen de gevels van leegstaande huizen. Werken van ROA, Resto, Ox … heb ik met eigen pretoogjes gezien. De straten, huizen en tuinen zijn één groot speelterrein voor een graffitiliefhebber als ik. Ideaal voor een dagje uit of een tripje niet ver van huis. Echter even meegeven dat het surrealisme in Doel aangewakkerd werd toen ik een glazen toeristentreintje voorbij zag rijden tjokvol oudere toeristen. Wees snel deze unieke sfeer nog op te vangen van Doel, want ik heb de indruk dat vandalisme de bovenhand neemt.

Nieuwsgierig naar het brommeravontuur? Lees er hier alles over!

[envira-gallery id=”172″]

 

Spread the love